اطعمه
فارسی
[ویرایش]ریشه لغت
[ویرایش]- گیرششده از بهاری: اَطعمه
آوایش
[ویرایش]- /اَطعِمِه/یا/اَطعَمِه/
اسم مرکب
[ویرایش]
اطعمه
- غذاها، خوردنیها، خوراکها، مفردِ طعام مقابل اشربه. اطعمة.
- در میان آن همه اطعمه لذیذ و آن همه اشربه خنک و گوارا ... از گرسنگی رنج میبَرَم.«محمد قاضی»
| ترجمه | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ||||||||
منابع
[ویرایش]- فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین