پرش به محتوا

اطفار

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • عربی

آوایش

[ویرایش]
  • /اَطفار/

اسم

[ویرایش]

اطفار

  1. (عامیانه): اطوار. ادا و اطفار.
    وقتی توی حیاط و در کوچه ... کار داری با اطفار و بی‌چادر بیرون بروی. «جعفر شهری»

واژه‌های مشتق شده

[ویرایش]

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن