پرش به محتوا

اطمینان بخش

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • (فارسی/عربی)

آوایش

[ویرایش]
  • /اطمینان/بخش/

صفت

[ویرایش]

اطمینان‌بخش

  1. آسودگی و آرامش خاطر دهنده، مایه آسودگی خیال.
    حضور او همیشه برای ما، اطمینان بخش بود‌ «اسلامی ندوشن»

واژه‌های مشتق شده

[ویرایش]

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن