اطوار آمدن

فارسی

ریشه لغت

• (فارسی/عربی)

آوایش

• /اطوار/آمدن/

مصدر فعل لازم

اطوارآمدن

1. (گفتگو)‎: با حرکات غیر طبیعی و اغراق‌آمیز، توجه دیگران را به خود جلب کردن.
2. اذیت کردن کسی با مخالفت‌های نابجا.

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن