اعادت کردن

فارسی

ریشه لغت

• (فارسی/عربی)

آوایش

• /اعادت/کردن/

مصدر فعل متعدی

اعادت‌کردن (قدیم)‎

1. اعاده.

   برخی از آنچه بر سرش گذشته بود، اعادت کرد. «سعدی»

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن