پرش به محتوا

اعادی

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]

آوایش

[ویرایش]
  • /اَعادِی/

اسم

[ویرایش]

اعادی (قدیم)

  1. دشمنان، مخالفان. جمعِ اعداء، جمع‌الجمع عدو.
    اعادی این دولت جاوید مدت را به زاویه عدم معتکف خواهیم ساخت. «فرصت شیرازی»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین