پرش به محتوا

اعتدال ربیعی

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • عربی

آوایش

[ویرایش]
  • /اعتدال/ربیعی/

اسم مرکب

[ویرایش]

اعتدال‌ربیعی

  1. (نجوم): اعتدال بهاری.
    آفتاب چون به نقطه اعتدال ربیعی رسد، ساعات زمانی روز و شب به یک مقدار بازآید. «وراوینی»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن