پرش به محتوا

اعتزا

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • عربی

آوایش

[ویرایش]
  • /اِعتِزا/

اسم مصدر

[ویرایش]

اعتزا (قدیم)

  1. خود را به کسی نسبت دادن، انتساب.
    هر کس که اعتزا نه به ولای او داشت و انتما نه به حبل هوای او مترقبِ جواذبِ حوادثِ زمانه بود. «جوینی»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن