اعتمادالدوله
فارسی
[ویرایش]ریشه لغت
[ویرایش]- گیرششده از بهاری: اعتمادالدؤله
آوایش
[ویرایش]- /اِعتِمادُالدوله/
اسم مرکب
[ویرایش]
اعتمادالدوله
- (دیوانی): در دوره صفوی و پس از آن، عنوان صدراعظم (بالاترین مقام کشور).
- حتی گاهی اعتمادالدوله (صدراعظم) هم از گرجیها انتخاب میشد. «مستوفیالممالک»
منابع
[ویرایش]- فرهنگ بزرگ سخن