اعداد متحابه

فارسی

ریشه لغت

• (فارسی/عربی)

آوایش

• /اعداد/متحابه/

اسم مرکب

اعدادمتحابه

1. (ریاضی)‎: دو عدد که هر یک مساوی مقسوم علیه‌های دیگری که از آن کوچکترند، باشد، مانند ۲۲۰ و ۲۸۴ زیرا مقسوم علیه‌های ۲۲۰ که از آن کوچکترند عبارتند از ۱، ۲، ۴، ۵، ۱۰، ۱۱، ۲۰، ۲۲، ۴۴، ۵۵ و ۱۱۰ که جمع آنها ۲۸۴ میشود، و مقسوم علیه‌های ۲۸۴ که از آن کوچکترند ۱، ۲، ۴، ۷۱، و ۱۴۲ است که جمع آنها ۲۲۰ میشود.

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن