پرش به محتوا

اعداعدو

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]

آوایش

[ویرایش]
  • /اَعدا/عَدُوّ/

صفت

[ویرایش]

اعداعدو (قدیم)

  1. دشمن‌ترین دشمنان.
    ما مردم زمین، جناب‌عالی را اعداعدو خدا می‌دانستیم.‌«جمال‌زاده»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن