پرش به محتوا

اعشا

از ویکی‌واژه

فارسی

ریشه لغت

گیرش‌شده از بهاری: اَعشا

آوایش

/اَعشا/

صفت

اعشا (قدیم)‎

ویژگی آنکه در شب، چشمش جایی را نمی‌بیند، شبکور.
از فروغ آفتاب شمسه‌ی او ذره را/ دیده‌ی اعشا تواند دید در شب‌های تار. «محمد جامی»

منابع

فرهنگ بزرگ سخن

برگرفته از «https://fa.wiktionary.org/w/index.php?title=اعشا&oldid=902679»