اعطاف

فارسی

ریشه لغت

• گیرش‌شده از بهاری: اعطاپ

آوایش

• /اعطاف/

اسم

اَعطاف (قدیم)‎

1. مهربانی‌ها، محبت‌ها، مهربانی، لطف. جمع عِطف.

اسم مصدر

اِعطاف

1. چیزی را بدون عوض به دیگری دادن، عطا کردن.
2. درجه و رتبه کسی را بالا بردن، درجه، رتبه دادن.

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین