پرش به محتوا

اعلمیت

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]

عربی

آوایش

[ویرایش]
  • /اَعلَمیَّت/

اسم مصدر

[ویرایش]

اعلمیت

  1. عالِمتر و داناتر از دیگران بودن، بویژه داناتر بودن مجتهدی نسبت به مجتهدان دیگر در علوم دینی و استنباط احکام.
    دارای عنوان اعلمیت و اقتدار و ریاست شده. «حاج سیاح»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن