پرش به محتوا

اعلی و ادنی

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]

عربی

آوایش

[ویرایش]
  • /اعلیٰ‌ُاَدنیٰ/

اسم مرکب

[ویرایش]

اعلی‌وادنی

  1. بزرگ و کوچک از جهت مقام اجتماعی یا عِلم و فرهنگ.
    با اعلی و ادنی و وضیع و شریف و مخالف و مؤالف و مناق و موافق، طوری سلوک میکنند که ... «افضل‌الملک»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن