پرش به محتوا

اعیا

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]

گیرش‌شده از بهاری: اَیا

آوایش

[ویرایش]
  • /اِعیا/

اسم مصدر

[ویرایش]

اعیا (قدیم)

  1. خستگی.
    رسولی به انهای تعب و اعیای حمولاتِ اموال در مقدمه بفرستاد.‌ «جوینی»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن