پرش به محتوا

اعیان ثابته

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]

(فارسی/عربی)

آوایش

[ویرایش]
  • /اعیان/ثابته/

اسم مرکب

[ویرایش]

اعیان‌ثابته

  1. (تصوف): صورت‌های حقایق، حقایق ممکن در علم خداوند.
    جبروت نام عالم ماهیات است و ماهیات بعضی اعیان ثابته، و بعضی حقایق ثابته گفته‌اند. «نسفی»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن