پرش به محتوا

اعیان نشین

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]

(فارسی/عربی)

آوایش

[ویرایش]
  • /اعیان/نشین/

صفت

[ویرایش]

اعیان‌نشین

  1. (مجاز): ویژگی محله یا جایی که بزرگان و اشراف در آنجا ساکن‌اند.
    منطقه اعیان نشین.

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن