پرش به محتوا

اغتیاب

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]

عربی

آوایش

[ویرایش]
  • /اِغتِیاب/

اسم مصدر

[ویرایش]

اغتیاب (قدیم)

  1. غیبت کردن، پشت سر کسی بد گفتن. پشت سر دیگری حرف زدن.
    این ضعیف را شبی در خواب، صورت اهل اغتیاب نمود، ایشان را سباعی یافت. «سید قطب»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین