اغراق کردن

فارسی

ریشه لغت

(فارسی/عربی)

آوایش

• /اغراق/کردن/

مصدر فعل لازم

اغراق‌کردن

1. اغراق.

   اغراق نکرده‌ایم اگر بگوییم ایشان سعی دارند که خط و مشی زندگانی خود را نیز به سبْک سعدی ترتیب دهند. «بزرگ علوی»

---

ترجمه
ایتالیایی: esagerare

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن