پرش به محتوا

اغلوطه

از ویکی‌واژه

فارسی

ریشه لغت

گیرش‌شده از بهاری: آغلوطه

آوایش

/اُغلوطِه/

اسم

اغلوطه (قدیم)‎

سخن نادرست. سخنی غلط انداز. سخنی که با آن کسی را گمراه کنند.
(منطق)‎: پارادوکس.

واژه‌های مشتق شده

اغلوطه دادن، اغلوطه نمودن

منابع

فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین

برگرفته از «https://fa.wiktionary.org/w/index.php?title=اغلوطه&oldid=903867»