پرش به محتوا

افت

از ویکی‌واژه

فارسی

ریشه لغت

فارسی

آوایش

/اُفت/

اسم مصدر

اُفت

بن مضارعِ افتادن.
کاهش مقدار، حجم، ارزش، یا توانایی. کمی، نقصان.
نشست کردن، فرو رفتن.

واژه‌های مشتق شده

افت کردن، افت داشتن، افت و خیز، افت تحصیلی

ترجمه
انگلیسی: slump drop downfall symptom slippage lead gradient caducous arrear symptomatology phase lead phase lag behind voice operated overlap lag voice operated device backlog

منابع

فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین

برگرفته از «https://fa.wiktionary.org/w/index.php?title=افت&oldid=904606»