پرش به محتوا

افتا

از ویکی‌واژه

فارسی

ریشه لغت

عربی

آوایش

/اِفتاء/

اسم مصدر

افتا (قدیم)‎

فتویٰ دادن. حکم صادر کردن.
مشاغل روحانی ... از قبیل افتا و تدریس. «مرتضی مطهری»

منابع

فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین

برگرفته از «https://fa.wiktionary.org/w/index.php?title=افتا&oldid=904336»