پرش به محتوا

افترا کردن

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • (فارسی/عربی)

آوایش

[ویرایش]
  • /افترا/کردن/

مصدر فعل لازم

[ویرایش]

افتراکردن (قدیم)

  1. دروغ بستن بر کسی.
    خاطر را صورت پست که ناقلانْ افترا کرده‌اند. «خاقانی شروانی»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن