افت و خیز
فارسی
[ویرایش]ریشه لغت
[ویرایش]- (فارسی/عربی)
آوایش
[ویرایش]- /افتُ/خیز/
اسم مرکب
[ویرایش]
افتوخیز
- افتادن و برخاستن. به آهستگی رفتن و شتافتن.
- (مجاز): کار و تلاشی که بصورت ناهمگون، گاه با سرعت و کاه با کُندی انجام میگیرد؛ وقفه و پیشرفت کار.
- (مجاز): موفقیت و ناکامی.
- (مجاز): معاشرت، رفت و آمد.
منابع
[ویرایش]- فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین