پرش به محتوا

افراختن

از ویکی‌واژه

فارسی

ریشه لغت

فارسی

آوایش

/اَفراختَن/

مصدر فعل متعدی

افراختن (قدیم)‎

بن مضارع افراز. افراشتن، بلند کردن، بالا بردن.
یکی را دَمِ اژدها ساختی/ یکی را به ابر اندر افراختی.‌ «فردوسی»

منابع

فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین

برگرفته از «https://fa.wiktionary.org/w/index.php?title=افراختن&oldid=904782»