پرش به محتوا

افروغ

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • فارسی

آوایش

[ویرایش]
  • /اَفروغ/

اسم

[ویرایش]

افروغ (قدیم)

  1. نور، روشنایی.‌ فروغ.
    پس از هفت شبانه روز از آن آتش افروغ همی داد و هیچ کمتر نشد. «ترجمه تفسیر طبری»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین