افزونی جستن

فارسی

ریشه لغت

• فارسی

آوایش

• /افزونی/جُستن/

مصدر فعل لازم

افزونی‌جستن (قدیم)‎

1. زیاده طلبی کردن، زیاده طلبی.

   با افزونی جویان مچخ و تغافل کن اندر کار ایشان، که آن افزونی جستن، خود ایشان را افگنَد. «عنصرالمعالی»

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن