افسار زدن

فارسی

ریشه لغت

• فارسی

آوایش

• /افسار/زدن/

مصدر فعل لازم

افسارزدن

1. بستن افسار به گردن.
2. (غیرمؤدبانه)‎: مطیع کردن.

   زن حسابی افسارش زده. مرد اصلاً جرئت حرف زدن ندارد.

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن