افسنطین

فارسی

خاراگوش، افسنتین

ریشه لغت

• یونانی

آوایش

• /اَفسَنطین/

اسم

افسنطین (گیاهان)‎

1. گیاهی خودرو، پایا، و پر شاخه از خانواده کاسنی که شاخه‌های برگ‌دار آن مصرف دارویی دارد.

   صد افسنطین و داروهای نافع/ تویی جان را چو من رنجور باشم. «مولوی»

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن