پرش به محتوا

افصاح

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • عربی

آوایش

[ویرایش]
  • /اِفصاح/

اسم مصدر

[ویرایش]

افصاح (قدیم)

  1. شیوایی سخن، شیوایی. زبان‌آور شدن، شیوا شدن.
    افصاحِ تشبیبِ این مقدمه ... از احوال شرف‌الدین ناطق خواهد بود.‌ «جوینی»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین