پرش به محتوا

افطاریه

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • عربی

آوایش

[ویرایش]
  • /افطاریه/

اسم مرکب

[ویرایش]

افطاریه

  1. افطاری.
    خوان‌های افطاریه او را حاضر کرده. «افضل‌الملک»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن