پرش به محتوا

افطس

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • عربی

آوایش

[ویرایش]
  • /اَفطَس/

صفت

[ویرایش]

افطس (قدیم)

  1. پهن و خوابیده ← بینی.
    همیشه تا که بُوَد جعد زنگیان پُر تاب/ هماره تا که بُوَد انف چینیان افطس. «ملک‌الشعرای بهار»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن