افلاتون
فارسی
[ویرایش]ریشه لغت
[ویرایش]- دهششده به یونانیباستان: افلاطون
آوایش
[ویرایش]- /اَف/لا/تون/
اسم مرکب بهاری
[ویرایش]
افلاتون
- ممکن است شکل باستانی کلمه اَفْلَتون بوده و متشکل از اَف - لهَ - تون که بخش واسط کلمه ربط دهند و تون در گذشته به معنی معقد بوده است.
- تحلیل معنی اصطلاح فوق بغرنج است چون زبانهای لاتین، عربی و هارسی در ساختار کلمه نقش داشته است.
منابع
[ویرایش]- فرهنگ شمس