افنا

فارسی

ریشه لغت

• عربی

آوایش

• /اِفنا/

اسم مصدر

افنا (قدیم)‎

1. نابود کردن، از میان بردن. نیستی، نابودی.

   نفْس ناطقه بعد از انحلالِ ترکیبِ بدن باقی مانَد و مرگ را به افنای او طریقی نبُوَد. «خواجه‌نصیر طوسی»

واژه‌های مشتق شده

• افنا کردن

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن