اقاریر

فارسی

ریشه لغت

• عربی

آوایش

• /اَقارِیر/

اسم

اقاریر

1. اقرارها، اعترافات ← جمعِ اقرار.

   بیدادی که ... کرد، این بود که از من کاغذی متضمن بعض اقاریر گرفت. «علامه شوشتری»

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن