اقاصی

فارسی

ریشه لغت

• عربی

آوایش

• /اَقاصِی/

صفت

اقاصی (قدیم)‎

1. جاهای دورتر، دور دست‌ها.
2. افراد دور (غیر خویشاوند) ← مقابل ادانی.

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن