پرش به محتوا

اقبال بلند

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • (فارسی/عربی)

آوایش

[ویرایش]
  • /اقبال/بلند/

اسم مرکب

[ویرایش]

اقبال‌بلند (گفتگو)

  1. (مجاز): اقبال کسی بلند بودن، یعنی بخت مساعد داشتن او.
    اقبال شما بلند بود که توانستید همه مشکلات را از میان بردارید. «گلی ترقی»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن