اقبیل

فارسی

ریشه لغت

• گیرش‌شده از بهاری: آقبیل

آوایش

• /اِقبیل/

اسم مصدر

اقبیل (قدیم)‎

1. ممالِ اقبال.

   کنونم که در پنجه اقبیل نیست/ نمد پیش تیرم کم از بیل نیست. «سعدی»

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن