اقتدار گرایی
فارسی
[ویرایش]ریشه لغت
[ویرایش]- (فارسی/عربی)
آوایش
[ویرایش]- /اقتدار/گرایی/
حاصل مصدر
[ویرایش]
اقتدارگرایی (سیاسی)
- حوزه: [روانشناسی، علوم سیاسی و روابط بینالملل]: باوری که بر پایۀ آن ارادۀ مردم باید در دست یک قدرت برتر، اعم از یک فرد یا دولت یا گروه یا برمبنای یک عقیده باشد. توتالیتاریسم.
| ترجمه | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ||||||||
منابع
[ویرایش]- فرهنگ بزرگ سخن/
«اقتدارگرایی» همارزِ «authoritarianism»؛ منبع: گروه واژهگزینی و زیر نظر غلامعلی حدادعادل، دفتر یازدهم، فرهنگ واژههای مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ۳-۴۵-۶۱۴۳-۶۰۰-۹۷۸