اقرار داشتن

فارسی

ریشه لغت

• (فارسی/عربی)

آوایش

• /اقرار/داشتن/

مصدر فعل لازم

اقرارداشتن

1. اقرار.

   اقرار دارد که این کار را او کرده است. «نظام‌السلطنه»

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن