پرش به محتوا

اقطاع

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • عربی

آوایش

[ویرایش]
  • /اِقطاع/

اسم مصدر

[ویرایش]

اقطاع

  1. (دیوانی): واگذار کردن زمین یا سرزمینی به کسی (معمولا حاکم آن زمین) که از درآمد آن استفاده کند و آن سرزمین را اداره کند. تیول دادن.
  2. زمین یا سرزمینی که به کسی واگذار می‌کردند، تیول.
  3. بخشیدن مِلک یا قطعه زمینی از طرف سلطان به کسی که از درآمد آن زندگانی گذراند.
  4. سرزنش کردن.

واژه‌های مشتق شده

[ویرایش]

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین