اقلیم شناسی
فارسی
[ویرایش]ریشه لغت
[ویرایش]- (فارسی/عربی)
آوایش
[ویرایش]- /اقلیم/شناسی/
حاصل مصدر
[ویرایش]
اقلیمشناسی
- شاخهای از علم هواشناسی که به بررسی خصوصیات فیزیکی مهمِ جوّ میپردازد.
- حوزه [علوم جَوّ]: مطالعه علمی اقلیم یا آب و هوا. متـرادف آب و هواشناسی.
| ترجمه | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ||||||||
منابع
[ویرایش]- فرهنگ بزرگ سخن/
«اقلیمشناسی» همارزِ «climatology»؛ منبع: گروه واژهگزینی و زیر نظر حسن حبیبی، دفتر دوم، فرهنگ واژههای مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ۹۶۴-۷۵۳۱-۳۷-۰