پرش به محتوا

اقمر

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • گیرش‌شده از بهاری: آقمر

آوایش

[ویرایش]
  • /اَقمر/

صفت

[ویرایش]

اقمر (قدیم)

  1. (مجاز): روشن‌تر ← قمرا.
    گفت محمد مِهین، من به اشارت معین/ بی قمر فلک زنم، کز قمران من اقمرم. «مولوی»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن