انابت

(اِ بَ)

فارسی

ریشه‌شناسی

• عربی

1. انابة

مصدر لازم

1. برگشتن از گناه، توبه کردن.

(اِم

صفت

1. توبه، پشیمانی.

منابع

• فرهنگ لغت معین