پرش به محتوا

انتقال بااتصال

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

حوزه: [مهندسی مخابرات]

  1. انتقالی که در آن مداری از ابتدا تا انتهای تماس میان گیرنده و فرستنده برقرار می‏شود و طرفین ارتباط به‌طور اختصاصی از آن استفاده می‏کنند.

منابع

[ویرایش]

«انتقال بااتصال» هم‌ارزِ «connection mode transmission, connection-oriented mode transmission»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی و زیر نظر حسن حبیبی، دفتر سوم، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ۹۶۴-۷۵۳۱-۵۰-۸