پرش به محتوا

اَشر

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • دهش‌شده به عربی: اشر
  • دهش‌شده به عربی: اشعر

آوایش

[ویرایش]
  • /اَشَر/

اسم بهاری

[ویرایش]

اَشَر

  1. مترادف کندَن یا «کنَنَده» در فارسی، بویژه چاله انداختن برخی جانورانی مثلِ قاقم، روباه و مانند آنها.
    اَشَر داقِدَر!
    می‌کَنه خراب می‌کُنه!

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ شمس