پرش به محتوا

اَفکن

از ویکی‌واژه

فارسی

ریشه لغت

دهش‌شده به فارسی: افکن

آوایش

/اَف/کَن/

اسم بهاری

افکن (نام‌باستانی)‎

اصطلاحی مرکب از اَف به معنی عفو و پسوند مکانی کَن به معنی دهکده، یا شهردژ در قدیم.

منابع

فرهنگ شمس

برگرفته از «https://fa.wiktionary.org/w/index.php?title=اَفکن&oldid=905674»