اَیدونک
ظاهر
فارسی
[ویرایش]ریشه لغت
[ویرایش]- دهششده به شاهنامه: ایدونک
آوایش
[ویرایش]- /اَیَع/دؤنَک/
اسم مرکب بهاری
[ویرایش]اَیدونک
- اصطلاحی مرکب با سه جزء مجزا، که به معنی برگشتن از راه دور به خانه و کاشانه پس از مدتی نسبتاّ طولانی بوده.
- اَی یَع دؤنَک دا بسدِ!
- به خانه برگردیم دیگه بسه!
- اَی یَع دؤنَک دا بسدِ!
کهنواژه
[ویرایش]- اینکه چرا اصطلاح مزبور در روایتهای نظامی ایران باستان باقیمانده به این دلیل بوده که لشکرکشیها اغلب بیش از سه ماه طول میکشیده، بدین سبب لشکر احساس غربت میکرده، و زمانی ناچاراً شیپور بازگشت به وطن «اَیَدؤنَک» نواخته میشده است.
منابع
[ویرایش]- فرهنگ شمس