پرش به محتوا

اَیدونک

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه‌ لغت

[ویرایش]

آوایش

[ویرایش]
  • /اَیَع/دؤنَک/

اسم مرکب بهاری

[ویرایش]

اَیدونک

  1. اصطلاحی مرکب با سه جزء مجزا، که به معنی برگشتن از راه دور به خانه و کاشانه پس از مدتی نسبتاّ طولانی بوده.
    اَی یَع دؤنَک دا بسدِ!
    به خانه برگردیم دیگه بسه!

کهن‌واژه

[ویرایش]
  1. اینکه چرا اصطلاح مزبور در روایت‌های نظامی ایران باستان باقیمانده به این دلیل بوده که لشکرکشی‌ها اغلب بیش از سه ماه طول میکشیده، بدین سبب لشکر احساس غربت میکرده، و زمانی ناچاراً شیپور بازگشت به وطن «اَیَدؤنَک» نواخته میشده است.

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ شمس