پرش به محتوا

اِح

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • بهاری

آوایش

[ویرایش]
  • /اِح/

حرف ندا

[ویرایش]

اِح

  1. بدین صورت در سه زبان فارسی، عربی، آذری مفهومی نداشته، احتمالاً تحصیف شده اَح در زبان معیار باستان و گویش بهاری بوده که در زبان عربی بشکل اِح تلفظ شده است.